Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Περίπτωση Ν. Ρωμανού: Η Δημοκρατία δεν εκδικείται ... η κυβερνητική εξουσία όμως μπορεί



Η περίπτωση του Νίκου Ρωμανού, αφορά την λειτουργία της ίδιας της δημοκρατίας σήμερα και της εφαρμογής των νόμων, οι οποίοι υπάρχουν, εκτός των άλλων,  και  για να υπερασπίζονται  τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών


Ο Ρωμανός βρίσκεται σε συνεχή απεργία πείνας και διεκδικεί το δικαίωμα που ο ίδιος ο νόμος του παρέχει, αυτό του να μπορεί, όντας έγκλειστος, να παρακολουθεί τα μαθήματα στα ΤΕΙ Αθήνας , στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, όπου και πέρασε με Πανελλήνιες Εξετάσεις. Ο ίδιος ο νόμος του έδωσε αυτό το δικαίωμα, να συμμετάσχει στις εξετάσεις και να εισαχθεί σε σχολή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. 


Τώρα, ο ίδιος ο νόμος, αντιφατικός και ανεπαρκής στο να επιτελέσει το σκοπό της ύπαρξής του μέσα σε μια ευνομούμενη κοινωνία, αρνείται στον Ρωμανό το δικαίωμα στην φοίτηση, αφού το αρμόδιο συμβούλιο των φυλακών απέρριψε το αίτημα του Νίκου Ρωμανού για χορήγηση των εκπαιδευτικών αδειών, ώστε να παρακολουθήσει τη σχολή στην οποία έχει εισαχθεί.


Όμως η αντιφατικότητα και ο παραλογισμός του νόμου, δεν μπορούν να παραμεριστούν από μια κυβέρνηση και ένα Υπουργείο Δικαιοσύνης, που μέχρι πριν λίγο καιρό επαινούσαν τον Ρωμανό και άλλους κρατούμενους, για την επιτυχία τους στις εξετάσεις και είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του αρμόδιου Υπουργού, που είχε τονίσει στην τελετή βράβευσης των επιτυχόντων εγκλείστων: «Η φυλακή πέραν του σωφρονιστικού χαρακτήρα της έχει και παιδαγωγικό χαρακτήρα. Το γεγονός ότι κάποια στιγμή περάσατε στην παραβατικότητα δε λέει τίποτα. Οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει κάποιο παράπτωμα»


Δεν μπορεί να θεωρηθεί τίποτε άλλο παρά μια πράξη εκδίκησης από την πολιτεία στον νεαρό Νίκο Ρωμανό, που από τα πολύ μικρά του χρόνια βίωσε την βίαιη και αυθαίρετη μορφή της εξουσίας, όταν δίπλα του το 2008 είδε να ξεψυχά ο φίλος του και συνομήλικός του 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος


Η συνεχιζόμενη απεργία πείνας του Ρωμανού και ο άμεσος πλέον κίνδυνος για τη ζωή του,  φαίνεται ότι συγκινούν το σύνολο της κοινωνίας, εκτός από την κυβέρνηση. 


Δεν είναι απλά και μόνο μιαν άλλη περίπτωση αντιφατικότητας και ασάφειας των νόμων. Αποτελεί δείγμα της "κοσμοθεωρίας" των σημερινών κρατούντων, που εκφράζεται μέσα από τις ιδεολογικές τοποθετήσεις των εκφραστών των ακραίων αντιλήψεων. Είναι η ιδεολογία μιας εξουσίας που εγκατέλειψε το "κεντροδεξιό" Καραμανλικό προφίλ και έχει ενδυθεί τον  πλέον σκληρό και αντιδημοκρατικό μανδύα, έτοιμη να εξαπολύσει "επίθεση" με τα όργανα καταστολής κατά παντός "δικαίου και αδίκου", αφού κυριαρχούν τα "κελεύσματα" των Γεωργιάδηδων, Πλεύρηδων, Μπαλτάκων και Βορίδηδων, που στελεχώνουν τον κορμό της εξουσιαστικής δομής. 


Η περίπτωση του Νίκου Ρωμανού, δεν είναι τίποτε περισσότερο από την επίδειξη ισχύος και αποτελεί μήνυμα προς όλους που στο μέλλον θα θελήσουν να αντισταθούν, που θα τολμήσουν να διεκδικήσουν το  ελάχιστο δημοκρατικό τους δικαίωμα.


"Παλμός της Καλύμνου"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου