Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Νίκη Ρωμανού στην απέναντι όχθη του ... "Ποταμιού" και του κατεστημένου



Το περιβόητο "Ποτάμι" του Στ. Θεοδωράκη, του ανθρώπου που εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο ως την προοδευτική δύναμη, ενάντια στα "κομματικά κατεστημένα", αποδεικνύει, τόσο από την ιστορία του ιδρυτή του, όσο και από την συνεχή πρακτική του όλο αυτό το διάστημα, πως δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από το "προοδευτικό" άλλοθι του ιδίου του συστήματος, την προοδευτική έκφραση του τραπεζικού και μιντιακού κατεστημένου. 

Ως επίρρωση των παραπάνω διαπιστώσεων, έρχεται και η πρόσφατη δήλωση του «Υπεύθυνου Τομέα Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης» του πολιτικού αυτού "μορφώματος", Παύλου Ελευθεριάδη, σε σχέση με την περίπτωση του Νίκου Ρωμανού και την θέση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης. 

Αναφέρει λοιπόν ο κύριος εκπρόσωπος του "Ποταμιού" τα παρακάτω: 

«Σύμφωνα με την πρότασή του ΣΥΡΙΖΑ καταργείται η διακριτική ευχέρεια του συμβουλίου της φυλακής. Η εκπαιδευτική άδεια θα απορρίπτεται μόνο «κατ’ εξαίρεση», εάν δηλαδή το συμβούλιο της φυλακής μπορεί να αποδείξει «με ασφάλεια και πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας θα βλάψει ή θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο υπέρτερο έννομο αγαθό».
Καθώς όμως η απόδειξη μελλοντικού γεγονότος «πέραν πάσης αμφιβολίας» δεν έχει ακόμα γίνει δυνατή από τους νόμους της φυσικής ή της λογικής και δεν προβλέπεται από καμία άλλη έννομη τάξη του κόσμου, η πρόταση του Σύριζα είναι η στην πράξη κατάργηση της φυλακής, τουλάχιστον για τους πιο μελετηρούς ληστές, βιαστές, μεγαλέμπορους ναρκωτικών δολοφόνους ή και τα μέλη ρατσιστικών εγκληματικών συμμοριών. Όσοι είναι φοιτητές θα βγαίνουν όποτε το επιθυμούν...
Οι Έλληνες πολίτες αξίζουν όμως καλύτερη μεταχείριση. Τόσο από την έννομη τάξη, που οφείλει να τους προστατεύει από το έγκλημα και την ανασφάλεια, αλλά και από τους πολιτικούς τους, που οφείλουν να τους μεταχειρίζονται με κάποια στοιχειώδη σοβαρότητα και χωρίς πρόχειρο και ασυγκράτητο λαϊκισμό»

Η δήλωση λοιπόν του "Ποταμιού" λέει ξεκάθαρα πως «O ΣΥΡΙΖΑ καταργεί τη Φυλακή!», (άρα και ολόκληρη η κοινωνία), επειδή υποστηρίζει πως πρέπει  να δίνονται άδειες και ιδίως εκπαιδευτικές, ακόμα και σε όσους κατηγορούνται για πολύ βαριά εγκλήματα, όπως αυτό του Ρωμανού, δηλαδή την ένοπλη ληστεία.

Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία, η Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και διανόηση και κάθε γνήσια προοδευτική και ανθρωπιστική φωνή, αγωνίζεται ενάντια στην απάνθρωπη στάση της κυβέρνησης, που παραλίγο να στοιχίσει την ζωή στον Νίκο Ρωμανό. Ένα εικοσάχρονο παιδί, που από τα πολύ μικρά του χρόνια βίωσε την αυθαιρεσία του ίδιου του κράτους, καθώς είδε τον φίλο του και συνομήλικό του, 15χρονο τότε, Αλέξη Γρηγορόπουλο, να πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού,  ο οποίος έπεσε στα μαλακά, αφού φυσικά δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να υπηρετήσει το ίδιο το σύστημα. 

Την στιγμή αυτή, το "προοδευτικό" πολιτικό μόρφωμα του Στ. Θεοδωράκη, διά του εκπροσώπου του Παύλου Ελευθεριάδη, βγήκε και κατηγόρησε το κόμμα της αξ. αντιπολίτευσης, αλλά και τα άλλα αντιπολιτευτικά  κόμματα, καθώς και σύσσωμη την κοινωνία, την διανόηση και το νεολαιίστικο κίνημα, πως αγωνίζονται για την "κατάργηση των φυλακών", όταν απλώς διεκδικούσαν το δικαίωμα στην μόρφωση ενός φυλακισμένου, του οποίου το ίδιο το κράτος τον είχε ωθήσει να συμμετάσχει στις Πανελλήνιες Εξετάσεις και να εισέλθει σε μια σχολή της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 

Ο Νίκος Ρωμανός τελικά βγήκε νικητής από την μάχη αυτή, για τον απλούστατο λόγο ότι ήταν δίπλα του σύσσωμη η κοινωνία και δεν άφησε να λεηλατηθεί η ζωή ενός νέου ανθρώπου, που δεν ζητούσε τίποτε περισσότερο από την ορθολογική εφαρμογή του νόμου, που του έδωσε το δικαίωμα στην μόρφωση, όντας κατάδικος και ο ίδιος του το στερούσε. 

Ούτε το εκδικητικό κράτος της κυβέρνησης, που άγεται και φέρεται από τις μισάνθρωπες ιδεολογίες των  Βορίδηδων, Γεωργιάδηδων, Πλεύριδων, Μπαλτάκων και άλλων συναφών νοσταλγών του "αναγεννώμενου εκ της στάχτης του Φοίνικος", αλλά ούτε και τα κελεύσματα των "νοικοκυραίων"  που αγωνιούν μήπως βρεθεί μπροστά τους κάποιος Ρωμανός και τους σκοτώσει, αφού θα του έχει δοθεί άδεια για να σπουδάζει σε ένα ΑΕΙ ή ΤΕΙ, όπως και οι απόψεις που φέρουν στα "σακίδια" στην πλάτη οι υποτιθέμενοι φορείς του πολιτικού "αντικομφορμισμού", μπόρεσαν να κάμψουν τον αγώνα ενός νέου, την καθολική βούληση της κοινωνίας, της νεολαίας και κάθε προοδευτικού και ανθρωπιστικού πνεύματος. 

Ο Νίκος Ρωμανός νίκησε και  είναι μια νίκη της ζωής ενάντια στον θάνατο, ενάντια στο παλιό και τετριμμένο που φθίνει και παλεύει να μην εξαφανιστεί, όποια μορφή κι αν πάρει, όσο και αν  προσπαθήσει να κρύψει το πρόσωπό του πίσω από μάσκες "νεομοντέρνων" εκφραστών του.

"Παλμός της Καλύμνου"


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου