Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

"Εδώ Πολυτεχνείο" σήμερα, χθες και αύριο



"Εδώ Πολυτεχνείο" σήμερα και χθες και αύριο, κόντρα στους καιρούς και τις "σειρήνες" που χρόνια τώρα παλεύουν να το ξεχάσουμε,  ενάντια στις ορδές αυτών που αγωνίζονται να "λιγοστέψει" η δημοκρατία σ' αυτό τον τόπο και να σβήσουν τα σύμβολά της. 

"Εδώ Πολυτεχνείο" φωνάζει η νεολαία, μαζί και οι μεσήλικες που έζησαν τα "χρόνια του γύψου", και τα γερόντια που κρατούν μέσα τους την ορμή του "Αετόπουλου" και του ΕΠΟΝίτη, που δεν "εξαργύρωσαν" τους αγώνες στα οδοφράγματα, στα κρατητήρια και  στα ξερονήσια και που δεν "σωφρονίζουν" τα παιδιά τους να  μένουν μακριά από την "βρώμικη" πολιτική και να αφοσιωθούν στο "πολύτιμο" Iphone τους, αλλά τους δείχνουν συνέχεια τις ματωμένες σημαίες του Πολυτεχνείου, του '40 και της επανάστασης του '21. 

"Εδώ Πολυτεχνείο" ακούγεται παντού και κάθε μέρα, αγκάθι στα υπολείμματα συνείδησης όλων  αυτών που πέρασαν απέναντι την Πατησίων, που άφησαν την "στοιχειωμένη" πύλη και  τις κολώνες της εισόδου και  πήγαν στο "άλλο ρεύμα", μαζί με τους "ελεύθερους σκοπευτές", μαζί με τους ΕΚΟΦίτες και βασανιστές του ΕΑΤ-ΕΣΑ.

"Εδώ Πολυτεχνείο" ηχεί από παντού και σβήνει τον ήχο από την ερπύστρια του τανκ, που 41 χρόνια τώρα χτυπάει με ορμή την Πύλη και αυτή δεν πέφτει,  αλλά στέκεται απέναντι στους χουντοαναθρεμένους που στέκονται πάνω  στο άρμα, ενώ πίσω ταμπουρωμένες  οι ορδές των νεοναζιστών, που δεν ξεχωρίζουν από τα φαντάσματα του Θεοφιλογιαννάκου, του Ντερτιλή, του Παπαδόπουλου, του Πατακού και των άλλων "εθνοσωτήρων", αφού η όψη τους θυμίζει ξεχασμένα απομεινάρια της ιστορίας. 

"Εδώ Πολυτεχνείο" φωνάζουν τα εκατομμύρια των ανθρώπων που ένα πρωί βρέθηκαν χωρίς δουλειά, χωρίς ψωμί για τα παιδιά τους, που μετά βίας στέκονται στα θρανία των σχολείων τους χωρίς βιβλία και δασκάλους, ενώ ο καθένας κρατά μια φωτογραφία ενός δικού του ανθρώπου που δεν άντεξε και έκανε "την "έξοδο από την ζωή", αφού του στέρησαν την αξιοπρέπεια και τον έστειλαν στους κάδους των σκουπιδιών και στις ουρές των συσσιτίων.

"Εδώ Πολυτεχνείο", μια  κραυγή που τρομάζει τα "στοιχειά" των εχθρών αυτού του λαού, που λουφάζουν στα ψηλά τους γραφεία καθώς   αναμένουν τις εντολές των απρόσωπων αφεντικών τους, θυμίζοντάς τους πως οι μέρες τους λιγοστεύουν και "τέλος φριχτό τους προσμένει".  

"Παλμός της Καλύμνου"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου