Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Ν. Μπελογιάννης: «Παλεύουμε για να ξημερώσουν και για την πατρίδα μας καλύτερες μέρες»

«Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της
περισσότερο από εκείνους που μας κατηγορούν.
Το αποδείξαμε τότε που η λευτεριά,
η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα
βρίσκονταν σε κίνδυνο.
Παλεύουμε για να ξημερώσουν και για την πατρίδα μας
καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο.
Κι αν χρειαστεί θυσιάζουμε γι’ αυτό και τη ζωή μας
(Από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη στη δίκη το 1952)

Σαν χθες γεννήθηκε ένας μεγάλος έλληνας, ο Νίκος Μπελογιάννης, ένα γνήσιο τέκνο του λαού, που η μνήμη του ανήκει μόνο σ’ αυτόν και σε κανένα πολιτικό ή κομματικό σχηματισμό.
Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα στις 22 Δεκεμβρίου του 1915. Από μικρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ και φυλακίστηκε πολλές φορές. Η πορεία της ζωής του, ήταν η μαρτυρική πορεία της Ελλάδας, την οποία τόσο ο Μπελογιάννης όσο και χιλιάδες αγωνιστές ακολούθησαν, με γνώμονα μόνο την προκοπή αυτού του τόπου.
Στις 30 Μαρτίου 1952, στις 4.12 π.μ ο Νίκος Μπελογιάννης, με τρεις συντρόφους του - Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση -, στήνονται απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα, στο Γουδί και εκτελούνται δια τυφεκισμού.
Ο Μπελογιάννης, είναι η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, αυτή της υποτέλειας και του αλυσοδέματος ενός ολόκληρου λαού στα ξένα συμφέροντα.

Τότε ήταν οι αμερικάνοι και η CIA, που διαφέντευαν αυτόν τον τόπο και έσπερναν παντού την βία και τον θάνατο, σ’ όποιον τολμούσε να υψώσει ανάστημα, όπως ο Νίκος Μπελογιάννης, σήμερα είναι οι διεθνείς τραπεζίτες, που υποδουλώνουν την χώρα και την καταδικάζουν στην εξαχρείωση και τον μαρασμό.

Η μορφή του Μπελογιάννη και των χιλιάδων αγωνιστών, που πέθαναν στα εκτελεστικά αποσπάσματα, αφού πρώτα βασανίστηκαν από τα ανδρείκελα των ξένων «ελευθερωτών», ανήκει στην ιστορία αυτού του μαρτυρικού τόπου, σ’ όλες τις γενιές και κυρίως στην σημερινή Ελλάδα που  στενάζει κάτω από την «μπότα» των διεθνών τοκογλύφων.

Όλοι οι αγωνιστές που πάλεψαν για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του λαού, είναι μορφές χαραγμένες στις ψυχές των ελλήνων και στις ματωμένες σελίδες της ιστορίας. Είναι μορφές στο «εικονοστάσι» του έθνους και φωτεινοί σηματοδότες για τη νέα γενιά και αυτές που θα έλθουν, για όλους του ανθρώπους που αγωνίζονται για την τιμή και την αξιοπρέπεια, για το δικαίωμα στη ζωή και στην πρόοδο.

Οφείλει ο καθένας να διατηρεί μέσα του αυτούς τους αγωνιστές και να διδάσκει τις νέες γενιές που βιώνουν την ανεργία και την μετανάστευση, το αβέβαιο μέλλον, που βλέπουν τους γέροντες να ψάχνουν στα σκουπίδια για λίγο φαγητό, τους γονείς τους να πετιούνται στα αζήτητα της ανεργίας, τα σχολειά να κλείνουν και να μένουν χωρίς δασκάλους, πως υπήρξαν αλλά και θα υπάρξουν Έλληνες σαν τον Μπελογιάννη, που θα αγωνιστούν για να «ξημερώσουν για την πατρίδα μας καλύτερες μέρες», όπως είχε πει στην απολογία του, απέναντι στους αχυράνθρωπους των ξένων συμφερόντων.

«Πόσο μικρή είναι τούτη η λευτεριά μπροστά στην άγρια λευτεριά
να βγάζεις την καρδιά σου σα γαρύφαλλο απ' τον κόρφο σου
για να μοσκοβολάν τα σύμπαντα θυσία και ειρήνη.
Καλημέρα ανθρώποι μου
Καλημέρα ήλιε
Καλημέρα Μπελογιάννη»
Γ. Ρίτσος «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο»


«Παλμός της Καλύμνου»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου