Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Με το «όπλο παρά πόδα» πρέπει να είναι τα Δωδεκάνησα για τον ΦΠΑ


Φαίνεται πως οι κυβερνητικοί πολιτικοί της περιοχής μας πήραν διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση πως δεν θα τεθεί (τουλάχιστον προς το παρόν) θέμα κατάργησης των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ στα νησιά.
Εξ’ ου  και οι δηλώσεις τους περί της μη ύπαρξης προοπτικής κατάργησης και οι διαβεβαιώσεις τους πως δεν θα δεχτούν κάτι τέτοιο.
Όμως θα πρέπει να γνωρίζουν, τόσο οι τοπικοί κυβερνητικοί βουλευτές, όσο και ολόκληρη η δωδεκανησιακή κοινωνία, πως υπάρχουν δύο παράγοντες που πρέπει να τους έχουμε πάντα υπόψη μας.
Πρώτον,  ότι το ζήτημα της κατάργησης των συντελεστών είναι από τα προαπαιτούμενα στο δεύτερο Μνημόνιο, στο οποίο γίνεται μνεία σε ειδικό κεφάλαιο, όπου αναφέρεται  «η κατάργηση των όποιων φορολογικών προνομίων»  υπάρχουν και φυσικά και του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στα νησιά.
Το δεύτερο είναι πως η τρόικα, δεν θα διστάσει να απαιτήσει την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών, αφού έχει αποδείξει στην πορεία της παρουσίας της στη χώρα, κατά την οποία ουσιαστικά καθορίζει στο σύνολό της την οικονομική ζωή της Ελλάδας, πως δεν πτοείται μπροστά σε αιτήματα των κοινωνιών ή στις περιβόητες «κόκκινες γραμμές» των βουλευτών. Έχουν αποδείξει οι δανειστές, πως οι απαιτήσεις τους δεν έχουν τέλος, ενώ οποιαδήποτε πρόοδος και να επιτευχθεί, με την  αφαίμαξη της κοινωνίας, τους αφήνει «παγερά αδιάφορους».
Κατά συνέπεια οι νησιωτικές κοινωνίες της Δωδεκανήσου και οι φορείς, οφείλουν να βρίσκονται σε επαγρύπνηση, αφού κανείς δεν μπορεί να παράσχει την πλήρη διαβεβαίωση πως δεν θα ανακύψει στο προσεχές μέλλον το θέμα.
Η σημερινή συγκυβέρνηση, απέδειξε πως έχει μιαν … άλλη φιλοσοφία(;)  για τις διαπραγματεύσεις και το μόνο που τους απασχολεί είναι η επικοινωνιακή παρουσίαση των μέτρων, που δεν συζητάνε, αλλά απλώς αποδέχονται.
Φυσικά πρέπει να υπενθυμίσουμε στους τοπικούς πολιτικούς που πρόσκεινται στο στρατόπεδο της συγκυβέρνησης, πως η υπερψήφιση του δευτέρου Μνημονίου τον Φεβρουάριο του 2012 από πλευράς τους, (συμπεριλαμβανομένης και της τότε συμμετέχουσας ΔΗΜΑΡ, που δεν ψήφισε το μνημόνιο αλλά στην συνέχεια υπερψήφισε τον προϋπολογισμό που ήταν το μέσο εφαρμογής του)  ήταν και ψήφος προς την μόνιμη απειλή για την κατάργηση του μέτρου αυτού, που δεν αποτελεί κανένα προνόμιο για τα νησιά, αλλά ένα μέτρο εξισορρόπησης της δικαιοσύνης σε σχέση με τις ιδιαιτερότητες και τα μειονεκτήματα της νησιωτικής χώρας.

«Παλμός της Καλύμνου»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου